تکنولوژی آموزشی پیشرفته

امروزه نظام های جدید زیر، جایگزین روش های سنتی یادگیری – یاددهی شده اند:

 

• آموزش و یادگیری مبتنی بر «وب» یا سامانه های اطلاعاتی:

در این زمینه، شاید بتوان آموزش و یادگیری از راه دور را به شکلی از آموزش اطلاق کرد که در آن، استاد و دانشجو به لحاظ فیزیکی از هم فاصله دارند و ارتباط نزدیک و رو در رو ندارند. بدیهی است در چنین نظامی، مواد آموزشی در قالب های متفاوتی از قبیل کتاب و جزوه های درسی، متون الکترونیکی، رسانه های صوتی، تصاویر ثابت و متحرک و شبیه آن تهیه شده و از طریق رسانه های ارتباطی نظیر پست، تلویزیون، رادیو، شبکه های مخابراتی و به ویژه اینترنت، به مخاطبان ارائه می شوند.

• آموزش و یادگیری مبتنی بر نظام چند رسانه ای ها:

در این نظام، دروس به صورت گسترده و با استفاده از عناصر تصویری ارتباطی، گرافیکی و اجزای شبیه سازی شده، متحرک سازی و نیز عناصر ارتباطی انعطاف پذیر برای هدایت و راهنمایی، بازیابی، بازگشت، کاوش و بحث در خصوص دروس و موضوعات درسی ارائه می شوند.

• آموزش و یادگیری مبتنی بر سازوکارهای ارتباطی پیشرفته:

دروس به صورت گسترده و با استفاده از متون الکترونیکی و ابر متن ها؛ به طور هم زمانی و حتی به صورت ناهم زمانی، همراه با اطلاعات سمعی و بصری و سی دی ارائه می شود.

• آموزش و یادگیری مبتنی بر محیط های آزمایشگاهی پیوسته:

در این روش، امکان تمرین عملی مباحث آموخته شده به دانشجویان و فراگیرندگان داده می شود تا آن چه را می آموزند، به طور دل خواه و در شرایط آزمایشگاهی، مورد آزمون و تجربه ی شخصی قرار دهند. این زمینه ها نیز بیشترین صرفه جویی رادر هزینه های سرانه ی یادگیری به عمل می آورند.

• آموزش و یادگیری مبتنی بر آزمایشگاه های مجازی مشارکتی و عوامل دانشگاهی هوشمند:

از فعالیت های گروهی حمایت می شود و عوامل دانشگاهی هوشمند، درجهت کاوش، اطلاع یابی، پشتیبانی و راهنمایی فراگیرندگان مجازی مورد استفاده قرار می گیرند. نمونه هایی از کارگاه های مهندسی نرم افزاری یا کارگاه های تجربی مشابه، از جمله امکانات این روش هستند.