در هرحرفه ای که هستید، نه اجازه دهید که به بدبینی های بی حاصل آلوده شوید و نه بگذارید بعضی لحظات تاسف آور، که برای هر ملتی پیش
می آید، شما را به یاس و ناامیدی بکشاند.
در آرامش حاکم بر آزمایشگاه ها و کتابخانه هایتان زندگی کنید و نخست از خود بپرسید: برای یادگیری و خودآموزی چه کرده ام؟
همچنان که پیشتر می روید، بپرسید: من برای کشورم چه کرده ام؟ و این پرسش را آن قدر ادامه دهید تا به این احساس شادی بخش و
هیجان انگیز برسید که شاید سهم کوچکی در پیشرفت و اعتلای بشریت داشته اید.
اما هر پاداشی که زندگی به تلاش هایمان بدهد یا ندهد، هن گامی که به پایان تلاش هایمان نزدیک می شویم، هرکداممان باید حق آن را داش ته
باشیم که با صدای بلند بگوییم:
من آن چه در توان داشته ام انجام داده ام.
لویی پاستور
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و دوم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 20:20 توسط فریده اصغرزاده یزدی
|
