: (استفاده از تكنولوژي آموزشي براي كودكان استثنايي).با نگاهي برالگوهاي طراجي آموزشي براي افراد با نيازهاي ويژه:
مقدمه:
استقلال در زندگي يكي از چشم انداز هاي مهم آموزش به افراد داراي ناتواني است. هدف از برنامه هاي آموزشي در زندگي مستقل اين است، كه به افراد كم توان ذهني و بطور كلي افراد داراي ناتواني اين امكان داده شود تا از طريق آموزش مهارت هاي زندگي مستقل ، امكان زندگي در اجتماع را پيدا كنند . نگرش جامعه به كودكان كم توان ذهني در سطح جهان در حال دگرگوني است. انتظار از نظام هاي آموزشي فعلي آماده سازي هرچه بيشتر و بهتر اين گروه از كودكان براي ورود به زندگي بزرگسالي است. افزايش بهداشت، گسترش نظام هاي آموزشي، كاهش هزينه هاي ملي و نيروي انساني ايجاب مي كند كه اين كودكان از آموزش كافي و لازم براي گذران زندگي روزمره برخوردار شوند. اين آموزش مي بايست مبتني بر يافته هاي جديد علمي و نيز افزايش مهارت هاي عملي باشد. آموزش به اين گروه به طور كلي در حيطه هاي زير صورت مي گيرد: خواندن، رياضيات، علوم و مطالعات اجتماعي.
علاوه بر اين ها آموزش مهارت هاي عملي امروزه در سطح جهان از اهميت فوق العاده اي در آموزش افراد استثنايي و كم توان ذهني برخوردار است. محتواي آموزشي در حيطه هاي خواندن، رياضيات، علوم و مطالعات اجتماعي در واقع مي بايست پيش نياز مهارت هاي عملي باشد. يكي از مشكلات دانش آموزان كم توان ذهني تعميم محتواي يادگيري به محيط زندگي مستقل است. ميزان كاربردي بودن محتواي آموزشي، انطباق با شرايط زندگي ميحيط خارج از آموزشگاه، رفع نياز هاي جاري، كاهش مشكلات بيروني، و نيز افزايش توانايي هاي بالقوه از اهم اهداف برنامه هاي آموزشي است.