محیط یادگیری مبتنی برشبکه این امکان را فراهم می کند که اولاً انسان همیشه در حال یادگیری و آموزش باشد و ثانیاً با توجه به حذف زمان و مکان در امر یادگیری امکان یادگیری و آموزش در هر نقطه زمانی برای وی ممکن شود. اصطلاح آموزش مبتنی بر شبکه، شامل مجموعه وسیعی از کاربردها و عملکردها از جمله آموزش مبتنی بر رایانه، کلاس های مجازی و همکاری های الکترونیکی است از ابزارهای آن می توان از اینترنت، اینترانت، اکسترانت و انتشار ماهواره ای نام برد.

آموزش الکترونیکی از لحاظ دسترسی کاربران به دو صورت آموزش مبتنی بر شبکه و آموزش های مبتنی بر سخت افزارهای چند رسانه ای و کتاب های الکترونیکی مطرح است، در ارائه محتوا توسط شبکه های رایانه ای دو روش استفاده از شبکه جهانی اینترنت و ارائه روی شبکه های خاص وجود دارد. در آموزش مبتنی بر اینترنت، یک پایگاه اینترنتی راه اندازی شده و کاربران از هر مکان و در هر زمانی به سیستم آموزشی دسترسی دارند. و در نوع دوم خدمات آموزشی تنها از طریق رایانه های سازمان خاص روی شبکه منحصر به فردی از نوع محلی و یا گسترده و برای آن دسته از کاربرانی که به آن دسترسی دارند، مطرح است. یادگیری مبتنی بر شبکه با امکان انعطاف پذیر، قابل کنترل و چند بعدی، موجب جست و جوی جمعی و شخصی بسیار درگیرانه و هدفمند جهت دستیابی یه معنا و ادراک شده است.

با تکیه بر فناوری ارتباطات و اطلاعات آموزش و پرورش به اهداف خود نزدیکتر می شود زیرا قدم های جدی به سوی استفاده از دانش و علوم برداشته می شود و در نتیجه تغییر اساسی در مؤلفه های اساسی هر نظام آموزش یعنی محتوا، نقش دانش آموزان به عنوان محور، نقش معلم به عنوان راهنما، تحول در روش و شیوه آموزش به سمت روش فعال یادگیری، و بالاخره تغییر در نظام ارزشیابی از شکل محصول محوری به سمت فرآیند محوری رشد کرده و پدیدار می شود.

به صورت خلاصه، اینترنت ویژگی های مهمی دارد از جمله: 1- چندرسانه ای 2- فرامتن 3- تعاملی بودن 4- دارای خصیصه بایگانی بودن 5- مجازی بودن؛ در نتیجه یادگیری و تدریس مبتنی بر وب از انعطاف پذیری زیادی برخوردار است به طوری که مواد درسی روی صفحات وب فراهم می شود. از طرفی پست الکترونیکی، تابلوهای اعلانات، جلسات بحث و تبادل نظر و اتاق های گفت وگو به عنوان راه های ایجاد تعامل میان یادگیرندگان و معلمان می توانند مورد استفاده قرار گیرد.

همچنین استفاده از محیط های یادگیری غنی، شبیه سازی، واقعیت های مجازی راه هایی برای حضور فعال یادگیرندگان در فعالیت های پیچیده یادگیری از طریق شبکه فراهم کرده است.  

مستور، هانیه. (1391). آموزش مبتنی بر شبکه. حسین زنگنه (ویراستار)، مبانی نظری و عملی تکنولوژی آموزشی جلد2، (صص 223- 271). تهران: آوای نور.