تکنولوژی آموزشی پیشرفته

در محيط يادگيري برخط، معمولاً روش شبيه سازي مستلزم استفاده از مجموعه‌اي از پيوندها است تا شركت‌كنندگان به سير و تفحص بپردازند. اين امر از طريق متن ناهمزمان، بحث گرافيك- محور، تمرين، آزمايش، يا فايل‌هاي CD-ROM به عمل مي‌آيد و هميشه همراه با راهنمايي گام به گام است.

گام‌هاي اصلي عملي در شبيه سازي:

1.        از درك شركت‌كنندگان نسبت به اصل يادگيري مورد نظر اطمينان حاصل شود.

2.        موقعيتي كه در سناريو مورد نظر است با جزئيات فهرست شود.

3.        طرح آزمون يك اصل بايد قبل از شروع برنامه به دقت توسط مجري يا مدرس كنترل شود.

4.        قواعد و نحوه اجرا و چگونگي فعاليت شركت‌كنندگان توضيح داده شود.

5.        اعضاي گروه به‌طور فعال درگير باشند.

6.        گزارشي درباره نتايج از شركت‌كنندگان دريافت شود تا معلوم شود دانشجويان بيشتر به اصل مورد نظر توجه داشته‌اند تا به نتايج.

7.        اين روش با روش‌هاي ديگر تكميل شود.

8.        دانشجويان تشويق شوند تا به فرآيند شبيه سازي جنبه‌هاي ديگري بيافزايند.

9.        شبيه سازي در قالب زماني كه به آن اختصاص يافته به پايان رسانده شود.

10.     بعد از تجربه شبيه سازي به شركت‌كنندگان فرصت داده شود تا آن را با زندگي واقعي مقايسه نمايند.

11.     يادگيرندگان تشويق شوند در حين شبيه سازي درباره باورها و احساس‌شان صحبت كنند.

12.     يادگيرندگان تشويق شوند درباره شباهت تجربه با واقعيت صحبت كنند.

13.     يادگيرندگان تشويق شوند درباره فعاليت‌هاي آينده كه مي‌تواند بر پايه تجربه شبيه سازي انجام شود بحث كنند.

14.     مطالب، خلاصه شده، تعمیم يابد و نتيجه‌گيري به عمل آيد.

15.     با پايان يافتن تجربه به فعاليت‌هاي جديدي كه مي‌توان شروع كرد اشاره شود.

16.     تنوع در شبيه سازي رعايت شود.

استفاده از شبيه سازي مي‌تواند در قالب يك گروه بزرگ، گروه‌هاي كوچك، دو نفري يا انفرادي انجام شود.

شبيه سازي مي‌تواند به صورت آزمايش كردن يا پژوهش كردن (و آزمون گزاره‌هاي علمي) صورت پذيرد.